|
|
Polecamy książki Prof. Pawlickiego
|
|
 |
Choroby->->Niedoczynność przytarczyc
Niedoczynność przytarczyc
Hypoparathyreosis, hypoparathyreoidismus
|
/ / / / /
/ / / |
|
| Jest to choroba wywołana niedoborem parathormonu, hormonu produkowanego przez przytarczyce, niewielkie narządy wewnętrznego wydzielania, położone w obrębie szyi tuż obok tarczycy. Parathormon podnosi poziom wapnia we krwi i wraz z kalcytoniną (produkowaną przez komórki C tarczycy) oraz witaminą D reguluje gospodarkę wapniowo-fosforanową organizmu. Niedoczynność tarczycy występuje głównie u dorosłych. | powrót
|
| | | Najczęstsze dolegliwości i objawy | | | |
| Ostra faza choroby:
Tężyczka - w czasie napadu występują bolesne kurcze mięśni twarzy, ramion, dłoni, czasem stóp, wykręcanie kończyn, wykrzywienie twarzy, duszność, napad padaczkowy
Drętwienia i mrowienia dłoni i stóp
Przewlekła faza choroby:
Ścieńczenie, wysuszenie i przebarwienia skóry
Łamliwość włosów i paznokci
Niedorozwój zębów
Zaćma
Opóźnienie umysłowe u dzieci
Zaburzenia psychiczne u dorosłych
Kontaktu z lekarzem wymaga:
Każdy chory, u którego wystąpiły objawy, mogące wskazywać na niedoczynność przytarczyc
Brak poprawy po tygodniu leczenia
Szybkiego kontaktu z lekarzem wymaga:
Wystąpienie napadu tężyczki | powrót
|
| Przypadkowe usunięcie przytarczyc podczas operacji tarczycy lub innych narządów szyi
Choroba autoimmunologiczna przytarczyc
Radioterapia okolicy szyi, np. naświetlania tarczycy
Hemochromatoza (choroba polegająca na nadmiernym gromadzeniu żelaza w wątrobie i innych narządach)
Przerzuty nowotworowe do przytarczyc
Wrodzony niedorozwój przytarczyc
Przyczyna nieznana
Czynniki sprzyjające zachorowaniu
Urazy
Operacje w obrębie szyi | powrót
|
| Nie są znane sposoby zapobiegania. Operacje tarczycy wymagają bardzo dużego doświadczenia chirurgicznego. | powrót
|
| Badanie biochemiczne krwi i moczu (poziom wapnia, magnezu, fosforanów)
Dobowa zbiórka moczu na wapń i fosforany
Onaczenie stężenia parathormonu w surowicy (o ile to możliwe)
Elektrokardiogram (EKG) – niskie stężenie wapnia we krwi może wywołać zaburzenia rytmu serca
RTG kości (densytometria) w celu oceny gęstości tkanki kostnej | powrót
|
| Podstawowym celem leczenia jest osiągnięcie prawidłowego stężenia wapnia, magnezu i fosforu w surowicy oraz zapobieganie powikłaniom. | powrót
|
| Zalecenia ogólne
Niezbędne jest systematyczne leczenie farmakologiczne oraz kontrolne badania lekarskie i laboratoryjne. W przypadku pojawienia się objawów tężyczki (kurcze mięśni, drętwienia kończyn) zaleca się przyłożenie papierowej torebki do ust i oddychanie powietrzem wydychanym z płuc, co pozwala na zwiększenie stężenia dwutlenku węgla we krwi – powoduje to ustąpienie objawów.
Zalecana jest dieta bogata w wapń i uboga w fosforany (należy ograniczyć spożycie mleka i jego przetworów, żółtka jaj, kalafiorów).
Wskazane jest stosowanie kremów nawilżających na skórę oraz krótkie obcinanie paznokci.
Nie jest konieczne ograniczanie aktywności fizycznej.
Leczenie farmakologiczne
Preparaty wapnia w dużych dawkach
Witamina D
Dożylne podawanie wapnia w przypadku objawów tężyczki
Leki uspokajające i przeciwdrgawkowe
Istnieją próby leczenia parathormonem | powrót
|
| Chirurgiczne leczenie guzka tarczycy obejmuje usuniĘcie jednego płata tarczycy (lobektomia, subtotalna strumektomia)
U chorych z rozpoznanym rakiem usuwa się całą tarczycę (totalna strumektomia), a następnie stosuje leczenie radioaktywnymjodem w celu zniszczenia mikroprzerzutów. Niekiedy konieczna jest radioterapia | powrót
|
Opracowała
lek. med. Agnieszka Madej-Pilarczyk
Zakład Endokrynologii, Instytut CMDiK
|